วิธีเขียนพรอมต์ให้ Kiwi

กฎที่สำคัญที่สุด

1. 1

   ระบุแสง ช็อต และกล้อง

   เริ่มด้วยวิธีการถ่าย เช่น “มีเดียมช็อต ระดับสายตา แสงเช้านุ่ม ๆ โทนสีอบอุ่น” แล้วปิดท้ายด้วยการเคลื่อนกล้องหนึ่งแบบ

2. 2

   อธิบายการเคลื่อนไหว: ใหญ่แค่ไหน เร็วแค่ไหน

   “กลิ้งก้อนหิมะไปข้างหน้าอย่างเก้ ๆ กัง ๆ” ดีกว่า “เล่นในหิมะ” ให้บอกว่าอะไรเคลื่อนที่ ตามลำดับอย่างไร และส่งผลอะไรต่อฉาก

3. 3

   หนึ่งฉากต่อหนึ่งคลิป

   Kiwi สร้างช็อตเดียว ดังนั้นการเปลี่ยนสถานที่ในคลิปเดียวจะทำให้คลิปเสีย ให้ทำแต่ละฉากเป็นคลิปของตัวเอง แล้วนำมาต่อกันในโปรแกรมตัดต่อ

4. 4

   ใส่เครื่องหมายคำพูดให้กับสิ่งที่พูด

   ประโยคในเครื่องหมายคำพูดจะถูกพูดตามนั้นทุกคำ ด้วยน้ำเสียงที่คุณอธิบาย เช่น ชาวประมงชราพูดด้วยเสียงทุ้มแหบช้า ๆ ว่า “น้ำกำลังเปลี่ยนแล้ว” ถ้าไม่ใส่ Kiwi อาจแต่งบทพูดขึ้นเอง

5. 5

   เมื่อมีภาพเริ่มต้น ให้เขียนแค่การเคลื่อนไหว

   ภาพกำหนดตัวแบบ สถานที่ และสไตล์ไว้แล้ว ให้บอกว่าอะไรเคลื่อนไหวและกล้องทำอะไร โดยไม่ต้องพูดถึงหน้าตาของสิ่งต่าง ๆ

พรอมต์สำหรับเริ่มต้น

• ช่วงเวลาสนุก ๆ พร้อมเสียง

  Medium shot, eye level, soft morning daylight, warm colors, center composition. A fluffy ginger kitten in a snowy back yard rolls a snowball with its front paws and pushes it forward clumsily. The snowball breaks apart; the kitten jumps back in surprise, sneezes, then creeps closer and nudges the pieces with its head, tumbling over. The camera tracks slowly at kitten height. The crunch of paws on snow, the swish of the rolling snowball, the crack as it breaks, a tiny sneeze, and a light, warm piano melody.

  ทำไมถึงได้ผล: ลุคของภาพมาก่อน การเคลื่อนไหวเป็นลำดับที่ชัดเจนมีต้นและจบ และทุกเสียงมีที่มา ตั้งความยาวไว้ที่ 10 วินาที

• ตัวละครกับบทพูดหนึ่งประโยค

  Low angle, medium close-up, warm tones, mixed light from a green desk lamp and grey window light. In a cluttered detective's office, a fox in a brown trench coat and grey fedora sits in a leather chair turning yellowed pages. Rain streaks the window behind him. He raises his head, ears twitching, looks straight at the camera and says in a smooth, cynical voice: "The case was cold. Colder than a fish in winter." Steady rain on glass, pages rustling. No background music.

  ทำไมถึงได้ผล: แหล่งแสงสองจุดสร้างบรรยากาศ บทพูดสั้นและอยู่ในเครื่องหมายคำพูดพร้อมระบุน้ำเสียง และประโยค “ไม่มีเพลงประกอบ” ช่วยให้ได้ยินเสียงฝนและเสียงพลิกหน้ากระดาษชัดเจน

• ทำให้ภาพเริ่มต้นมีชีวิต

  The camera pulls back slowly as the two men climb the stairs; the man on the left steadies the man on the right with his hand, and both pause on the landing to catch their breath. Footsteps on stone, heavy breathing.

  ทำไมถึงได้ผล: ใส่ภาพเป็นภาพเริ่มต้น พรอมต์เรียกผู้ชายตามที่ภาพแสดง และใช้ทุกคำไปกับการเคลื่อนไหว กล้อง และเสียง

• ช็อตเคลื่อนกล้องตามที่ระดับผิวน้ำ

  Low angle at water level, overcast daylight, muted greens. A folded paper boat drifts down a rain-filled gutter, spinning slowly as it bumps past leaves and pebbles, rain dimpling the water around it. The camera tracks alongside it at the same speed. Realistic. Rain pattering, water trickling into a drain.

  ทำไมถึงได้ผล: ความสูงกล้องที่ไม่ธรรมดาทำให้ตัวแบบธรรมดาน่าสนใจขึ้น และกล้องที่เคลื่อนไปพร้อมตัวแบบช่วยให้ตัวแบบอยู่ในเฟรมเสมอ

• เมืองสไตล์เฉพาะตัว

  Tilt-shift miniature look, high angle over a busy city intersection at night. Cars and pedestrians stream through in toy-like motion as the traffic lights change and shop signs flicker along both sidewalks. The camera holds still. Soft city hum, distant horns.

  ทำไมถึงได้ผล: ชื่อสไตล์แค่ไม่กี่คำก็เปลี่ยนลุคทั้งภาพได้ และกล้องที่นิ่งจะปล่อยให้การเคลื่อนไหวในฉากเป็นตัวพาคลิป