Πώς να γράψεις prompt για το Lemon

Το Lemon επιλέγει λειτουργία ανάλογα με το τι προσθέτεις. Μόνο κείμενο: το prompt περιγράφει τα πάντα. Καρέ: ένα Πρώτο καρέ, ένα Τελευταίο καρέ ή και τα δύο, και το κλιπ ξεκινά ή τελειώνει με τις εικόνες σου, οπότε το prompt περιγράφει την κίνηση, την πλοκή, τους διαλόγους και την κάμερα, όχι την εμφάνιση. Αναφορές: αποθηκευμένα Characters και References με @handle, εικόνες που ανεβάζεις και βίντεο αναφοράς· το prompt δίνει σε καθένα έναν ρόλο και μετά λέει την ιστορία.

Τα καρέ και οι αναφορές είναι ξεχωριστές λειτουργίες. Αν αναφέρεις Character ή φωνή σε κλιπ με καρέ, προστίθεται αναφορά και το κλιπ απορρίπτεται. Όταν έχεις καρέ, περιέγραψε ένα πρόσωπο με βάση αυτό που δείχνει το καρέ: «η γυναίκα με το πράσινο παλτό».

Ένα σύντομο κλιπ είναι μία παράγραφος: ποιος, τα βήματα με σειρά, η κάμερα, ο ήχος, η εμφάνιση. Για κάτι μεγαλύτερο από περίπου 6 δευτερόλεπτα ή με πολλά πρόσωπα, το Lemon ακολουθεί καλύτερα μια διάταξη: μία γενική πρόταση, μία γραμμή ανά αναφορά, αριθμημένα πλάνα με χρόνους, και μετά ο ήχος, το ύφος και τα αρνητικά. Παράλειψε όποιο μέρος δεν χρειάζεσαι.

Βάλε τον ρυθμό στη γενική πρόταση ως σύντομο τόξο: «ο ρυθμός περνά από σταθερή συγκράτηση σε εκρηκτική απελευθέρωση» ή «γρήγορη κλιμάκωση, ξαφνική σύγκρουση, σύντομη κορύφωση, ζεστό φινάλε». Το Lemon το διαβάζει ως το σχήμα ολόκληρου του κλιπ.

Τα πλάνα πρέπει να καλύπτουν το κλιπ από άκρη σε άκρη, χωρίς κενά ή επικαλύψεις, με 2 έως 5 δευτερόλεπτα το καθένα: δύο ή τρία πλάνα για 8 δευτερόλεπτα, τρία έως πέντε για 15, περισσότερα για μεγαλύτερα κλιπ. Διάλεξε μία μορφή χρόνου, Shot 1 [0-3s] ή Shot 1 (00:00-00:03), και κράτα την σε όλο το prompt.

Το Lemon μπορεί να κάνει κοπές από μόνο του, ειδικά σε μεγαλύτερα κλιπ. Όταν θέλεις ένα αδιάκοπο πλάνο, όπως γέφυρα ανάμεσα σε δύο καρέ, loop ή μακρύ πλάνο, βάλε το "Generate single shot." ως πρώτη γραμμή.

Το Lemon διαβάζει τη γλώσσα της κάμερας όπως είναι γραμμένη. Συνδύασε το πλάνο με φακό και βάθος πεδίου («τηλεφακός 85mm, ρηχό βάθος πεδίου», «ευρυγώνιος 24mm, βαθιά εστίαση», «anamorphic widescreen», «ακραία χαμηλή γωνία») και δώσε μέτρο στην κίνηση: «η κάμερα περιστρέφεται 120 μοίρες γύρω του».

Η φυσική λεπτομέρεια δίνει ρεαλισμό: ύφασμα που ταλαντεύεται, σκόνη, σπίθες, ατμός, αντανακλάσεις σε λακκούβες και φως από πηγές μέσα στη σκηνή, όπως ένα επιτραπέζιο φωτιστικό ή μια επιγραφή νέον.

Περίγραψε την εμφάνιση ως τρio, στην αρχή ή στο τέλος του prompt: ένα καλλιτεχνικό στυλ, έναν χρωματικό τόνο και μια διάθεση. Στυλ: φιλμ 35mm, εικονογράφηση με γραμμές, κινούμενα σχέδια από πηλό, motion graphics, ink wash, μινιμαλιστικό επαγγελματικό στυλ παρουσίασης. Τόνοι: ζεστό κίτρινο με υψηλό κορεσμό, κυανό απέναντι σε επιχρυσωμένο χρυσό, low-key με υψηλή αντίθεση. Διαθέσεις: τραγική και ασυμβίβαστη, ανάλαφρη και παρηγορητική, καταπιεστική και τεταμένη.

Για πιο dύπλαστο φινίρισμα, πρόσθεσε «cinematic, film grain, high dynamic range», ή «IMAX-scale spectacle» για μεγαλύτερη κλίμακα. Ένα καθαρό τρίο δίνει στο κλιπ καλύτερη ταυτότητα από μια στοίβα επιθέτων.

Ένα καρέ καθορίζει ήδη το θέμα, τον χώρο και το στυλ, οπότε αξιοποίησε το prompt για όσα συμβαίνουν: κίνηση, πλοκή, διάλογο και κάμερα. Αν περιγράψεις ξανά το καρέ, προσθέτεις μόνο θόρυβο.

Όταν χρησιμοποιείς και τα δύο καρέ, περίγραψε τη διαδρομή ανάμεσά τους. Αν διαφέρουν πολύ, πες πώς φτάνει το κλιπ από το ένα στο άλλο: με κίνηση της κάμερας («η κάμερα ανεβαίνει και στρίβει αριστερά») ή με το θέμα («τρέχει προς την πόρτα»).

Αναφέρσου στα αποθηκευμένα Characters και References (ντύσιμο, τοποθεσίες, πόζες, αντικείμενα και φωνητικά κλιπ) με το @handle τους, στις εικόνες που ανεβάζεις ως @image1, @image2 και στα βίντεο αναφοράς ως Video 1, Video 2, με τη σειρά που τα πρόσθεσες. Πριν το Lemon διαβάσει το prompt, το Mage μετατρέπει κάθε αναφορά σε αριθμό: το @mara γίνεται «character from image 2», ή «character from image 2 with voice from [Audio 1]» όταν έχει αποθηκευμένη φωνή. Πρώτα μπαίνουν τα αρχεία που ανεβάζεις, μετά τα Characters και μετά τα References, το καθένα με τη σειρά που το αναφέρεις για πρώτη φορά.

Δώσε σε κάθε αναφορά τη δική της γραμμή και έναν μόνο ρόλο, και πες τι δανείζει: «Η Μάρα είναι το @mara, με το πρόσωπο, το χτένισμα και τα ρούχα της.» «Η σκηνή ακολουθεί το @image1, με τη διάταξη, την αρχιτεκτονική και τον φωτισμό του· αγνόησε το άτομο που εμφανίζεται.» «Πάρε μόνο την κίνηση της κάμερας από το Video 1· τίποτα από αυτό δεν εμφανίζεται στην οθόνη.»

Γράψε κάθε ατάκα ως ομιλητής, ρήμα ομιλίας, άνω και κάτω τελεία και τα λόγια σε εισαγωγικά: Η Μάρα λέει: «…», ψιθυρίζει: «…», Voiceover: «…». Δώσε σε κάθε ομιλητή τη δική του γραμμή, γράφε το όνομά του κάθε φορά και γράψε τα λόγια στη γλώσσα στην οποία πρέπει να ειπωθούν.

Το Lemon συμπληρώνει μόνο του ένα ανοιχτό soundtrack: χωρίς «Χωρίς διάλογο.» μπορεί να προσθέσει ομιλία, και χωρίς γραμμή για μουσική μπορεί να προσθέσει σάουντρακ. Ονόμασε τη μουσική που θέλεις («αργή μουσική πιάνου που κορυφώνεται στο αποκορύφωμα») ή γράψε «Χωρίς μουσική υπόκρουση, μόνο ήχοι περιβάλλοντος και δράσης.»

Οι σύντομοι τίτλοι και οι αριθμοί αποδίδονται καλά σε motion graphics και λογότυπα. Βάλε τις ακριβείς λέξεις σε εισαγωγικά και δώσε θέση και στυλ: Ο τίτλος «Q3 RESULTS» μπαίνει με slide πάνω στο κέντρο, σε έντονη λευκή sans-serif.

Πρόσθεσε το κλιπ που θέλεις να αλλάξεις ως βίντεο αναφοράς και θα γίνει Video 1. Κάνε μία αλλαγή ανά εκτέλεση με ρήμα επεξεργασίας (πρόσθεσε, αφαίρεσε, αντικατάστησε, άλλαξε σε) και μια φράση διατήρησης: «…· η κίνησή της και το υπόλοιπο καρέ μένουν αμετάβλητα.» Δείξε μια στιγμή με χρόνους: «Από 4s έως 6s στο Video 1, …». Όρισε τη διάρκεια ίση με τη διάρκεια του κλιπ, σε ακέραια δευτερόλεπτα.

Για επέκταση, πες πού βρίσκεται το κλιπ και τι ακολουθεί: «Χρησιμοποιώντας το Video 1 ως εισαγωγή, συνέχισε: …», ή «ως κατάληξη», ή «ως μεσαίο τμήμα, επέκτεινε προς τα εμπρός κατά δύο δευτερόλεπτα … και προς τα πίσω κατά τρία δευτερόλεπτα …». Επανάλαβε την εμφάνιση, τα ρούχα και το σκηνικό του ατόμου ώστε να διατηρηθούν στη ραφή, και όρισε τη διάρκεια ίση με το κλιπ συν τα νέα δευτερόλεπτα.