لباس تازه، همان فرد

تعویض لباس دو تصویر می‌گیرد: عکس یک فرد و تصویر یک ست لباس. فرد را با آن ست می‌پوشاند، همراه کفش، کیف، کلاه و جواهراتی که در تصویر لباس دیده می‌شود، و بقیهٔ چیزها را از عکس اصلی حفظ می‌کند: چهره، مو، بدن، ژست، نور و پس‌زمینه. نتیجه همان فرم عکس را نگه می‌دارد.

چون لباس از روی یک تصویر می‌آید، هیچ‌وقت لازم نیست آن را توصیف کنی. مدل برش، رنگ، پارچه و طرح را از تصویر مرجع می‌خواند و آن را با ژست فرد در عکس پایه تطبیق می‌دهد. برای یک تکهٔ مشخص از پرامپت نوشتاری بهتر است: لباسی از صفحهٔ یک محصول، کتی از یک عکس خیابانی یا کاستومی که قبلاً طراحی کرده‌ای.

مثل یک پرو مجازی لباس کار می‌کند: ببین لباس‌ها روی یک آدم چطور به نظر می‌رسند، پیش از آنکه بخری، از آن‌ها عکس بگیری یا بکشی‌شان. برای تغییر لباس با توصیف متنی به‌جای تصویر، تغییر دهندهٔ لباس با هوش مصنوعی را امتحان کن.

عکس پایه ژست، قاب‌بندی و نور را تعیین می‌کند. عکسی را انتخاب کن که لباس موردنظر برای جایگزینی در آن کامل دیده شود: برای یک ست کامل، عکس تمام‌قد و برای بالاتنه یا کت، عکس از کمر به بالا. دست‌هایی که روی بدن ضربدری شده‌اند، کیفی که جلوی بدن گرفته شده یا فرد دیگری که روی سوژه افتاده، کار را برای مدل سخت‌تر می‌کند.

ژست‌های ساده بهترین نتیجه را می‌دهند: ایستاده، در حال راه رفتن یا نشسته با قامت راست. نور واضح و یکنواخت هم کمک می‌کند، چون لباس جدید باید نور عکس را بگیرد تا انگار واقعاً در آن عکس بوده است.

• تمام‌قد برای ست کامل، از کمر به بالا برای بالاتنه.
• دست‌ها و بازوها دور از لباسی که می‌خواهی عوض شود.
• یک نفر در کادر.

تصویر لباس مرجعی است برای آنچه فرد می‌پوشد. کل استایل را در یک تصویر نشان بده: بالاتنه، پایین‌تنه، کفش و اکسسوری. عکس محصول روی پس‌زمینهٔ ساده، فلت‌لی یا عکس فرد دیگری که آن لباس را پوشیده، همگی جواب می‌دهند. هرچه جزئیات واضح‌تر باشد، طرح، لوگو و بافت وفادارانه‌تر منتقل می‌شوند.

برای تغییر یک قطعهٔ تکی، از تصویری استفاده کن که فقط همان قطعه را نشان می‌دهد. تصویر یک ست کامل معمولاً کل استایل را عوض می‌کند.

Characters ذخیره‌شده در هر دو بخش کار می‌کنند. یک کاراکتر را در تصویر پایه بگذار تا با ظاهری جدید بپوشد و چهره‌اش ثابت بماند، یا از او به‌عنوان مرجع لباس استفاده کن تا کاستومش را قرض بگیری. برای ساخت کاراکتر جدید، ابتدا از سازندهٔ کاراکتر: ویژگی‌ها استفاده کن.

برای لوک‌بوک، یک عکس پایه را نگه دار و برای هر ست لباس یک بار تعویض اجرا کن. هر نتیجه در تاریخچه ذخیره می‌شود، پس می‌توانی استایل‌ها را کنار هم مقایسه کنی و بهترین‌ها را نگه داری. اجرای همان تعویض با مدل دیگری از منوی مدل، برداشت دومی از نحوهٔ نشستن لباس به تو می‌دهد.

برای جایگزینی یک فرد در ویدیو، همراه با لباسش، تعویض کاراکتر ویدیو کل کاراکتر را در تمام فریم‌ها عوض می‌کند. برای جایگزینی کل فرد در عکس، نه فقط لباسش، از تعویض کاراکتر استفاده کن. برای طراحی یک ست لباس جدید از روی توصیف، سازندهٔ ست لباس با هوش مصنوعی را امتحان کن.

از عکس افرادی استفاده کن که رضایت داده‌اند، و از لباس‌هایی که حق نمایششان را داری. آپلودها و نتایج تو خصوصی و فقط در حساب خودت می‌مانند، مگر اینکه منتشرشان کنی.

فروشگاه‌های پوشاک می‌توانند یک لباس را بدون عکاسی جدید روی چند مدل نشان بدهند، یا مجموعهٔ جدید را روی مدل‌هایی که با آن‌ها کار می‌کنند و با اجازهٔ خودشان نمایش دهند. عکس محصول روی پس‌زمینهٔ ساده را به‌عنوان تصویر لباس بگذار تا برش و پارچه واضح منتقل شوند.

استایلیست‌ها می‌توانند چند استایل را روی عکس خود مشتری نشان بدهند و با هم تصمیم بگیرند. تولیدکنندگان محتوا می‌توانند یک استایل را در مجموعه‌ای از پست‌ها ثابت نگه دارند، یا پیش از خرید هر چیزی، استایل جدید را روی خودشان امتحان کنند.

برای یک شخصیت، یک کمد لباس بسازید: برای هر بخش از داستان یک تعویض لباس با یک ست جداگانه اجرا کنید، مثلاً یونیفرم برای کار و پالتو برای زمستان، و نتیجه‌هایی را که دوباره استفاده می‌کنید نگه دارید.