Zo schrijf je prompts voor Magejutsu

Een Magejutsu-verzoek bevat je clip als bron en je foto's als referenties, genummerd vanaf 1 in de volgorde waarin je ze hebt toegevoegd. Het model bepaalt “afbeelding 1” op positie, dus de koppeling die je opschrijft is de koppeling die het volgt.

Als er meer dan één persoon of object in een clip zit, is de koppeling de hele klus. Beschrijf elk onderwerp met iets zichtbaars en ondubbelzinnigs, zoals links en rechts, voorgrond en achtergrond, of een kledingstuk, en geef elk onderwerp een eigen zin.

Opgeslagen Characters en opgeslagen referenties kun je net als elke andere foto toevoegen en in je verzoek noemen met hun @handle. Een personage dat je vaak gebruikt is dus maar één woord verwijderd.

Omdat Magejutsu beeldmateriaal bewerkt in plaats van genereert, is de meest voorkomende teleurstelling niet een verkeerd gezicht, maar dat het model iets opnieuw rendert wat je wilde behouden. De oplossing is om elke keer expliciet te zeggen wat beschermd is.

Noem de elementen die voor jou belangrijk zijn: de cameravoering, de cuts, de timing, het licht, de achtergrond, een vastgehouden voorwerp. Wat je noemt blijft meestal behouden; wat je niet zegt, mag het model opnieuw interpreteren.

Het resultaat behoudt automatisch de lengte en vorm van de bron, dus je hoeft nooit om een duur of beeldverhouding te vragen.

Een heldere, goed belichte, stabiele clip geeft het beste resultaat. Veel ruis, bewegingsonscherpte of constant trillende camerabeelden geven het model minder houvast, en kleine gezichten op afstand zijn het moeilijkst.

Een pratend hoofd dat naar de camera kijkt is de makkelijkste bron en de betrouwbaarste voor gelijkenis, omdat het gezicht groot is en de beweging eenvoudig. Drukke of snelle actie is het moeilijkst, omdat er meer bij te houden is.

De clip is de master voor zowel geluid als beeld: de audio die je aanlevert komt ongewijzigd terug in het resultaat.

Bewerkingen met meerdere personen zijn het geval waarin een simpel verzoek het vaakst misgaat: onderwerpen worden verwisseld, of een referentie lekt door naar een omstander. Twee gewoontes lossen het meeste op.

Koppel eerst elke referentie aan een benoemde persoon, zoals hierboven. Voeg daarna een regel toe die elke koppeling tot één persoon beperkt: “elke referentie vervangt slechts één persoon; herhaal niemand”. Die ene zin voorkomt dat een gezicht over een menigte wordt gedupliceerd.

Ook mensen op de achtergrond kun je het best bij naam beschermen. Als iemand in de verte niet mag veranderen, zeg dat dan.

Dezelfde werkwijze geldt voor dingen die geen mensen zijn: een product op een tafel, een outfit op een performer, een locatie erachter. Geef een duidelijke foto van het ding en zeg waar het hoort.

Twee details maken het verschil tussen een overtuigende vervanging en een opgeplakte: formaat en licht. Zeg dat de vervanging even groot is als wat het vervangt en dezelfde belichting heeft als de ruimte.

Bij een locatie is de nuttige instructie dat de camera blijft doen wat hij deed, shot voor shot en beweging voor beweging, en dat alleen de omgeving verandert.

Eén verzoek kan meerdere wijzigingen bevatten, maar die werken elkaar tegen. Als je resultaat op één punt klopt en op een ander niet, kun je het meestal beter opsplitsen dan een langer verzoek schrijven.

Doe eerst de recast op het originele beeld en laat het resultaat daarna opnieuw lopen voor de setting of de outfit. Zo heeft elke ronde één taak en zie je welke het niet goed doet.

Dat helpt ook bij de lengte: een kort stuk van een lange clip is makkelijker goed te krijgen dan alles in één keer, en de stukken kun je daarna aan elkaar plakken.