Zelfde moment, nieuwe hoek

Een foto is vanuit één standpunt genomen. Angles geeft je een ander. Voeg een afbeelding toe, sleep de camera naar een nieuwe positie en de scène wordt opnieuw gemaakt alsof er op hetzelfde moment een tweede camera stond: hetzelfde onderwerp, dezelfde pose, kleding, belichting en omgeving, gezien van opzij, van boven, van onderen of van achteren.

De camera beweegt in stappen van 45 graden, in twee richtingen. Om het onderwerp heen gaat hij van voorkant naar driekwartaanzicht, zijprofiel en achterkant. Omhoog en omlaag gaat hij van ooghoogte naar hoge en lage camerahoeken, en naar recht van boven of recht van onderen. Combineer die twee voor aanzichten zoals een hoog driekwartaanzicht of een laag zijaanzicht.

De delen van de scène die het origineel nooit liet zien, moeten worden verzonnen. Het resultaat is dus een nieuwe afbeelding en geen gemeten 3D-weergave. Kleine bewegingen behouden het meeste van het origineel; grote, zoals een draai naar de achterkant, tonen meer dat het model zelf moest bedenken.

De camerahoogte verandert hoe een onderwerp overkomt. Ooghoogte is neutraal en natuurlijk. Een hoge camerahoek kijkt neer op het onderwerp en laat het kleiner of rustiger lijken. Een lage hoek kijkt omhoog en laat het groter, sterker of indrukwekkender lijken. Recht van boven zie je indeling en patroon, wat goed werkt voor eten, bureaus en flat lays.

Om het onderwerp heen draaien verandert wat de kijker te zien krijgt. Een driekwartaanzicht toont het gezicht en de vorm van het lichaam samen en staat de meeste portretten goed. Een zijprofiel toont silhouet en houding. Een aanzicht van achteren laat zien waar het onderwerp naar kijkt en waar het heen loopt.

• Lage hoek: kracht en schaal.
• Hoge hoek: rustig, klein of een overzicht.
• Driekwartaanzicht: het mooiste aanzicht voor de meeste portretten.

Afbeeldingen met één duidelijk onderwerp en een leesbare omgeving geven de meest overtuigende nieuwe hoeken. Het model heeft meer om op voort te bouwen als het onderwerp volledig in beeld en scherp is; bij een erg krappe uitsnede blijft er weinig van de scène over om mee te nemen naar het nieuwe aanzicht.

Wat het origineel laat zien, is het belangrijkst. Een portret naar opzij draaien houdt het gezicht consistent, terwijl een draai naar de achterkant afhangt van wat het model kan afleiden over het haar en de kleding vanaf de voorkant.

Voor characters draai je Angles een paar keer om zij- en achteraanzichten van dezelfde pose te krijgen. Voor een complete referentie in één afbeelding toont een character sheet het gezicht en de voor-, zij- en achteraanzichten samen.

Voor producten toon je één item van voren, in driekwartaanzicht en van boven, zodat een productpagina meer dan één aanzicht heeft. De AI-productfotogenerator maakt de eerste opname. Voor storyboards haal je de tegenopname of het bovenaanzicht van een frame dat je al mooi vindt, zodat de overgang als één plek overkomt; zie de AI-storyboardgenerator.

Beweeg de camera één stap tegelijk als het onderwerp precies hetzelfde moet blijven, en draai Angles opnieuw op het resultaat voor een grotere draai. Mango 3 Turbo is de snelle standaard; schakel voor een definitieve versie via het Model-menu over op Mango 3 of een Guava-model.

Wil je het licht voor het nieuwe aanzicht aanpassen, gebruik dan Relight, en upscale de uiteindelijke afbeelding met de Image Enhancer.

Angles behoudt wat het moment bepaalt: wie of wat het onderwerp is, de pose, de kleding, het licht en de omgeving. Wat verandert, is alles wat afhangt van waar de camera staat: welke kant van het onderwerp je ziet, hoe de achtergrond erachter aansluit en hoe groot dingen naast elkaar lijken.

Dat laatste is perspectief. Vanuit een lage hoek lijken de delen van een onderwerp die het dichtst bij de camera zijn groter en lijken hoge gebouwen naar binnen te leunen. Van hoog boven lijken mensen korter en vult de grond meer van het beeld. Een echte camera doet hetzelfde, en het is een deel van wat een nieuwe hoek echt laat overkomen.

Verwacht dat de achtergrond het meest verandert. Een muur achter het onderwerp in een vooraanzicht wordt een hoek in een zijaanzicht, en een aanzicht van achteren toont waar het onderwerp naar keek, iets wat het model moet verzinnen.