วิธีเขียนพรอมต์ให้ Melon

กฎที่สำคัญที่สุด

1. 1

   หนึ่งคลิป หนึ่งแอ็กชันหลัก

   เด็กหญิงวิ่งไปที่ราวกั้นแล้วหยุด เด็กชายรับเครื่องบินกระดาษ หากมีแอ็กชันใหญ่หลายอย่างในคลิปเดียว ภาพจะปนกันจนไม่ชัด

2. 2

   กำกับกล้องเสมอ โดยใช้การเคลื่อนไหวเดียว

   เคลื่อนไหวเดียว ในแกนเดียว ระบุทิศทางและคำบอกความเร็ว เช่น "กล้องค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ" "กล้องแพนไปทางขวาอย่างนุ่มนวล" อย่าใช้การเคลื่อนไหวสองแบบซ้อนกัน

3. 3

   กำหนดตัวละครจากสิ่งที่มองเห็น

   ผม ชุด และสี เช่น "เด็กหญิงผมสั้นสีเงินพันผ้าพันคอสีแดง" ระบุอารมณ์ให้ชัดเจน ("น้ำตาคลอ เสียใจมาก") เพราะอารมณ์ที่บอกเป็นนัยมักถูกมองข้าม

4. 4

   ใส่สไตล์ไว้ท้ายสุด

   ปิดท้ายด้วยลุคของภาพ เช่น "สไตล์อนิเมะ สีเรียบแบบเซลเชด แสงริมนุ่ม ๆ"

5. 5

   เปิด Generate Audio เพื่อให้มีเสียง

   บทพูด เสียงบรรยาย เอฟเฟกต์ และเพลงต้องเปิดตัวเลือกนี้ทั้งหมด จากนั้นระบุว่าใครหรืออะไรทำให้เกิดเสียงแต่ละอย่าง และเมื่อไร

พรอมต์สำหรับเริ่มต้น

• Character ของคุณในฉาก

  @mika, a boy with spiky black hair and a white school shirt, catches a paper airplane as it glides past the classroom window and smiles. The camera holds a steady medium close-up. Bright afternoon classroom, dust in the sunlight. Anime style, clean lineart, warm colors.

  ทำไมถึงได้ผล: แฮนเดิลถูกกล่าวถึงเพียงครั้งเดียวตรงที่เขาปรากฏตัวครั้งแรก จากนั้นจึงบรรยายเขาจากสิ่งที่มองเห็น ให้เปลี่ยน @mika เป็น Character ของคุณเอง

• ระหว่างเฟรมเริ่มต้นกับเฟรมสุดท้าย

  The cat on the windowsill stretches, hops down to the floor and pads toward the sleeping girl, ending curled up beside her. The camera gently pans right. Quiet bedroom at night, blue moonlight. Anime style.

  ทำไมถึงได้ผล: เพิ่มภาพทั้งสองเป็นเฟรมแรกและเฟรมสุดท้าย พรอมต์เขียนแค่การเคลื่อนไหวที่พาภาพหนึ่งไปสู่อีกภาพ โดยใช้การเคลื่อนไหวเบา ๆ เพียงอย่างเดียว

• ถนนยามค่ำคืนที่ฝนตก

  A boy in a dark hoodie with a clear umbrella walks slowly through a rainy shopping street at night, puddles reflecting the shop lights. The camera tracks steadily beside him. Neon signs blur in the rain, raindrops bounce off the umbrella. Anime style, flat cel shading, soft bloom.

  ทำไมถึงได้ผล: หนึ่งแอ็กชันที่นิ่งสงบ หนึ่งการเคลื่อนกล้องตามตัวละคร และรายละเอียดที่เคลื่อนไหว (สายฝน แสงสะท้อน) ที่ทำให้การเคลื่อนไหวแบบอนิเมะดูมีชีวิตชีวา

• สองช็อตพร้อมบทพูดหนึ่งประโยค

  A tall swordsman in a dark blue coat stands in a rainy alley and turns toward the camera. The camera slowly pushes in. He says in a low voice, "You shouldn't have followed me." Then the shot cuts to a close-up of a young woman under a paper umbrella, eyes wide, rain dripping from the umbrella's edge. Neon reflections on wet stone, steady rain. Anime style, flat cel shading.

  ทำไมถึงได้ผล: เขียนการตัดฉากเป็นประโยคธรรมดา ใส่เครื่องหมายคำพูดให้บทพูดพร้อมระบุผู้พูดและน้ำเสียง และเปิดสร้างเสียงไว้ ตั้งความยาวเป็น 10 วินาที