Zo schrijf je prompts voor Eleven Music

Eleven Music leest een prompt het best in deze volgorde: eerst genre, tempo en toonsoort; dan de instrumenten, de productie en de sfeer; dan het arrangement in tijdsvolgorde; en dan de zang. Alles komt in één prompt.

Korte, beeldende prompts geven vrijere en verrassendere resultaten; uitgebreide prompts geven controle. Leg vast wat voor jou belangrijk is en laat overal elders ruimte. Een doel werkt ook als prompt: “een track voor een sneakerreclame” of “rustgevende meditatiemuziek met een voice-over” laat het model zelf een passende toon en structuur kiezen.

Eleven Music weigert een prompt waarin een artiest, band of nummer wordt genoemd of waarin songteksten van een bestaand nummer staan, en “in de stijl van” iemand telt als noemen. Een geweigerde generatie wordt geblokkeerd en terugbetaald.

Haal het geluid dat je in gedachten hebt dus uit elkaar en beschrijf elk onderdeel: het genre en het tijdperk, de instrumenten en hun klankkleur, het tempo, het soort stem en hoe die zingt, en hoe de plaat is geproduceerd. Een goede beschrijving van een plaat, zoals een muziekcriticus die schrijft, is precies de prompt die je nodig hebt, en legt het geluid vaak beter vast dan een naam.

Schrijf het tempo in BPM en voeg een toonsoort toe als die ertoe doet: “128 BPM, in f-mineur”. Het model houdt beide nauwkeurig genoeg vast om het resultaat over andere muziek heen te kunnen leggen.

Een genoemd tijdperk bepaalt het hele productiekarakter: “rock-'n-roll uit de jaren 50 met slapback-echo”, “jungle uit de jaren 90”. Een tijdperk kan zelfs binnen één track veranderen, en de overgangen blijven samenhangend.

Productiewoorden veranderen hoe een nummer klinkt net zo sterk als de instrumenten. Heb je het juiste woord niet, beschrijf dan de ruimte: “klinkt alsof het in een trappenhuis is opgenomen”.

Sfeerwoorden werken in twee richtingen: abstract (“luguber”, “onheilspellend”) en met precieze muzikale taal (“dissonante vioolgillen boven een pulserende sub-bas”).

Standaard krijgt een prompt zang, met een tekst die het model schrijft passend bij de lengte. Beschrijf de stem en de voordracht: gefluisterd, krachtig uitgezongen, hijgerig, rauw, live, converserend, droog, agressief, glitchend of met gestapelde samenzang. Voor meerdere zangers schrijf je “twee zangers die harmoniëren in C”. Noem de taal: “gezongen in het Japans”.

Voor je eigen tekst zet je die na de beschrijving, één gezongen regel per regel, met eenvoudige sectielabels zoals [Verse] en [Chorus]. De tekst moet origineel zijn. Stem de lengte af op de Duur: een fragment van 30 seconden past bij één couplet of één refrein, niet bij een heel nummer.

Een loopprompt draait om uitsluiting: geef het aantal maten, de BPM en de toonsoort, en zeg dan wat verboden is, zoals in “vier maten, geen melodie — alleen drums”.

Voor één enkel onderdeel zet je “solo” voor een instrument (“solopiano in c-mineur, 72 BPM, zacht en intiem”) en “a capella” voor een stem (“a capella mannenkoor, 90 BPM, in D-majeur”), met de toonsoort, het tempo en de toon.

Geluiden die geen muziek zijn werken ook. Neem een echt geluid, geef het één eigenschap die het niet zou moeten hebben en beschrijf het resultaat eenvoudig.

Zeg bij een reclame het doel en de energie, schrijf dan “Alleen voice-over”, citeer de openingszin letterlijk en zeg waar de merknaam valt.

Om een video van muziek te voorzien kies je een Duur die minstens zo lang is als de montage, en knip je het nummer in je editor op maat. Laat het arrangement eindigen op iets waarop je kunt knippen.